‏نمایش پست‌ها با برچسب معرفی کتاب های تاریخ هنر. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب معرفی کتاب های تاریخ هنر. نمایش همه پست‌ها

۱۳۹۰ فروردین ۳۱, چهارشنبه

نگاهی گذرا به تاریخ هنر در ایران (معرفی کتاب]


عنوان : فرهنگ نامه هنر ایران : تاملی در تاریخ هنر در ایران

نویسنده : محمد پروا

چاپ اول: 1387

ناشر: انتشارات نوید شیراز

تعداد صفحات : 160 صفحه

شمارگان: 2000 نسخه

هنر «ایران» با توجه به تنوع گونه ها و پیشینه ی آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است، که همین موضوع سبب شده تا کتاب های فراوانی در تاریخ هنر «ایران» نوشته شود. کتاب «فرهنگ نامه هنر ایران» نیز ، نوشته ای است با موضوع «تاریخ هنر در ایران». و البته مطالب این کتاب ، مربوط به یک هنر خاص نیست بلکه تاریخچه ای است از هنرهای گوناگون.

در هر فصل از کتاب ، در چندین زیر فصل که عموماً به صورت دوره های تاریخی تقسیم شده اند با تاریخچه ی هنر مورد نظر آشنا می شویم. کتاب جدول های فراوانی با اطلاعات مفیدی دارد و تصاویر بسیار کتاب نیز از محاسن آن است.

کتاب با سروده ای از «محمد پروا» (نگارنده ی کتاب) آغاز شده و پس از آن «مقدمه» آمده است. در «فصل اول – کلیات» نویسنده درباره ی انگیزه ی نگارش کتاب، چرایی انتخاب موضوع، مشکلات و روش تحقیق، محدوده ی زمانی و مکانی پژوهش می نویسد. پس از آن نویسنده در 6 فصل دیگر به تاریخچه ی هنرهای زیر می پردازد : نقاشی، مجسمه سازی، معماری ، ادبیات، نمایش و تئاتر، موسیقی .

نویسنده در موضوع نمایش و تئاتر، پس از توضیحی کوتاه درباره ی ریشه های نمایش، به توضیح انواع نمایش ها در ایران کهن پرداخته، نمایش هایی که بر گرفته از دین و آیین است ، و سوگواره های نمایشی مانند مرگ سیاوش. و همچنین جشن هایی که شکلی نمایشی دارند مانند جشن کوسه برنشین . در بخش «تئاتر پس از اسلام» نیز گونه های نمایشی در این دوره را نام برده و در باره ی هرکدام توضیحی می دهد؛ گونه های نمایشی مانند: نقالی (حمله خوانی، روضه خوانی، پرده داری، نقالی شاهنامه)، تعزیه (تعزیه کربلا، تعزیه زنانه، تعزیه مضحک) ، نمایش های شادی آور (مضحکه و تقلید) ، نمایش های عروسکی (خیمه شب بازی و سایه بازی) و در بخش دیگر از موضوع نمایش با عنوان «تئاتر معاصر» نویسنده نگاهی کوتاه دارد به نمایش های عصر حاضر .

کتاب «فرهنگ نامه هنر ایران» ، می تواند کتابی مفید باشد برای همه ی علاقه مندان به هنر تا با خصوصیات کلی هر هنر و تاریخچه ی آن در ایران آشنا شوند. عناوین فصول اصلی کتاب و زیر فصل های آن به ترتیب از این قرار است:

مقدمه

فصل اول: کلیات

1-1 / تعریف موضوع

1-2 / مشکلات تحقیق

1-3 / روش تحقیق

1-4 / حوزه مکانی

1-5 / محدوده زمانی

فصل دوم: نقاشی

2-1 / نقاشی در ایران

2-2 / دوره اول: عصر کهن

2-3 / دوره دوم: عصر میانه

2-4 / دوره سوم: عصر جدید

2-5 / دوره چهارم: عصر معاصر

فصل سوم: مجسمه سازی

3-1 / مجسمه سازی در بین النهرین (ریشه مجسمه سازی ایران)

3-2 / مجسمه سازی در ایران باستان

3-3 / مجسمه سازی در دوران اسلامی

3-4 / مجسمه سازی در دوران معاصر

فصل چهارم : معماری

4-1 / معماری ایرانی

4-2 / معماری کهن

4-3 / معماری دوره میانه

4-4 / معماری معاصر در ایران

فصل پنجم : ادبیات

5-1 / هنر ادبیات

5-2 / ادبیات منظوم : (هنر نظم در ادبیات)

5-3 / ساختار بندی ادبیات منظوم

5-4 / ادبیات کهن ایران

5-5 / دوره کلاسیک

5-6 / ادبیات معاصر

فصل ششم: نمایش و تئاتر

6-1 / نمایش و تئاتر در ایران

6-2 / تئاتر کهن

6-3 / تئاتر پس از اسلام

6-4 / تئاتر معاصر ایران

فصل هفتم : موسیقی

7-1 / موسیقی در ایران

7-2 / موسیقی کهن در ایران

7-3 / موسیقی میانه در ایران

7-4 / موسیقی معاصر ایران

7-5 / سازهای موسیقی ایران

7-6 / موسیقیدانان ایران

فصل هشتم: نتیجه گیری

منابع و ماخذ

تصاویر

اردشیر کاویانی نسب

۱۳۹۰ فروردین ۳۰, سه‌شنبه

آژند در عصر صفوي (معرفي كتاب)


عنوان : نمایش در دوره صفوی

نویسنده : یعقوب آژند

چاپ دوم : پاییز 1388

شمارگان : 1500 نسخه

تعداد صفحات : 253 صفحه

ناشر : موسسه تالیف ، ترجمه و نشر آثار هنری «متن» و فرهنگستان هنر

در صفحه ی نخست کتاب زیر عبارتِ «بسم الله الرحمن الرحیم» ، آمده است ، « به مناسبت گردهمایی بین المللی مکتب اصفهان ».

به مناسبت این گردهمایی یک سری مقاله و کتاب به چاپ رسیده است، که این دومین نمونه است، از کارهای به چاپ رسیده ، در این گردهمایی. که من از «یعقوب آژند» دیده ام. «آژند» در ترجمه و تحقیق کارهای بسیاری دارد. در خواندن آثار او اگر به ندرت به مطلب خیلی جدیدی نرسید، اما می دانید که کتاب تحقیق شده و تقریباً بی نقصی است و اگر چیزی را به درستی نداند، نمی نویسد. مطالب این کتاب هم، از همین دست است، موضوع کتاب، جالب است و خواندنی. دارای عناوینی است، که کمتر در مورد آن نوشته اند. برای کسی که در حوزه ی تاریخ صفویه، و نمایش کار می کند، داشتن آن به نظر ضروری می رسد. در زیر چند عنوان از فصول کتاب آورده می شود، تا برای خواننده‌ی کتاب؛ مطالب آن از وضوح بیشتری برخوردار گردد.

مقدمه

بخش اول : نمایش های مذهبی

فصل اول: تعزیه: مراسم سوگواری

1- ایران باستان

الف . سوگ زریر

ب . سوگ سیاوش

ج . سوگ شروین

2- بین النهرین باستان

الف .اسطوره تموز

ب. اسطوره گیلگمش

3- دوران اسلامی

الف . درآمد

ب . تعزیه در روزگار آل بویه

ج . ترکان و تعزیه

د . مغولان و تعزیه

هـ . آیین ظهور امام منتظر

و . مناقب خوانی

ز . مرثیه سرایی

فصل دوم : تعزیه و صفویان

شاهان صفوی و مراسم مذهبی

1. شاه اسماعیل

2. شاه تهماسب

3. اسماعیل دوم

4. روضه الشهدا

5 . شاه عباس اول

6 . سایر شاهان صفوی

7 . پس نگری

اسفندیار درب کوشکی

۱۳۹۰ فروردین ۲۴, چهارشنبه

در مواجهه با یک پژوهش خوب (معرفی کتاب)

عنوان کتاب: مقدمه ای بر مستند تلویزیونی، مواجهه با واقعیت

نویسندگان: ریچارد کیلبرن، جان آیزود

مترجم: محمد تهامی نژاد

ناشر: اداره کل پژوهش های سیما

سال انتشار: 1385

شمارگان: 2000 نسخه

تعداد صفحات: 359 صفحه

«تهامی نژاد» به جز آن که در آرشیو و منابع تصویری این کشور کار زیادی کرده است. در زمینه ی ترجمه و نقد نیز همیشه پر زحمت ظاهر شده اند. هم خودشان خوب می نویسند و هم آن چه برای ترجمه انتخاب کرده اند، آثار ارزشمندی بوده است. و این کتاب هم از این قاعده مستثنی نیست. کتابی است جامع و وسیع که در عین گستردگی، نویسندگان از پس جزء نگری در مطالب نیز خوب برآمده اند.

در این کتاب با سر فصل ها و بخش هایی از این دست در ارتباط اید:

سپاسگزاری

درآمد

بخش اول:

مباحث مورد مناقشه در مستند سازی

فصل اول: مساحی قلمرو

مستند چیست؟

کارکرد مستند

مستند در قالب های مختلف

حرکت در جهت یک تعریف جدید از مستند

آیا مستند، یک گونه است؟

نقش تلویزیون

شیوه های خطاب: فیلمیک و تلویزیونی

فصل 2: واقعیت گرایی و مستند

چه میزان از امر واقع را می توان چنگ آورد؟

گفتمان مستند، زبان متخصصان

واقعیت گرایی در گفتمان مستند

قراردادهای واقع گرایی

سبک و معنا

واقع گرایی و زیبایی شناسی آثار مستند

واقع گرایی مستند و ایدئولوژی

صورت های واقع گرایی

این ها دو فصل از یک بخش (بخش یک کتاب) بود و آورده شد؛ به این نیت تا حجم مطالبی که در کتاب آمده است را تا اندازه ای روشن کنیم. کتابی حجیم که «تهامی نژاد» در ترجمه اش؛ یقیناً زحمت بسیار کشیده است، و به نظر می رسد، در راستای کتابی مرجع و در زمینه ی مستند، وجودش در خانه هر اهل مستندی به درد خور باشد.

اسفندیار درب کوشکی

۱۳۸۹ آذر ۱۱, پنجشنبه

تأتر تلويزيوني در ايران (معرفی کتاب - تاریخ هنر)


عنوان: تأتر تلويزيوني در ايران
نويسنده: غلامحسين لطفي
ناشر: سروش
سال انتشار: 1387
تعداد صفحات: 290 صفحه، به اضافه‌ي هشت صفحه عكس رنگي در پايان كتاب.
نويسنده در ابتداي كتاب مي‌نويسد «دربارۀ تأتر تلويزيوني ايران پژوهشي در خور صورت نگرفته است. در قياس با مطالعات سينمايي و تأتري كه در قالب صدها عنوان كتاب و مقاله منتشر شده است، كتاب‌ها و مقالات راجع به كارهاي تلويزيوني محدود و كم‌شمارند. اهميت و نفوذ رسانۀ تلويزيون در جوامع امروز ايجاب مي‌كند نويسندگان، صاحبنظران، ناشران و روزنامه نگاران به مقولات شكلي و محتوايي برنامه‌هاي تلويزيوني بيش از گذشته توجه نشان دهند. نگارنده با مراجعه به فهرست انتشارات سروش، مركز تحقيقات برنامه‌اي صدا و سيما، ادارۀ كل پژوهش‌هاي سيما، مركز مطالعات رسانه‌اي وزارت ارشاد اسلامي و برخي ناشران خصوصي كه كتاب‌هايي دربارۀ تلويزيون منتشر كرده‌اند از طريق فهرستگان كارنامۀ نشر ده ساله‌ اخير وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، در پي منابعي بودم كه در اين پژوهش از آن‌ها استفاده كنم. معدود يافته‌هاي ما، همين چند جلد كتابي است كه در فهرست منابع آمده است؛ زيرا بيشترين آثار منتشر شده دربارۀ تلويزيون، يا كتاب‌هاي فني و تكنولوژيك دستگاه تلويزيون هستند يا كتاب‌هايي كه از منظر علوم اجتماعي به تلويزيون به عنوان يكي از وسايل ارتباط جمعي پرداخته‌اند. كمتر محققي به برنامۀ تلويزيوني – به ويژه تئاتر- به عنوان متني هنري نگريسته است.»
و البته اين حرف نويسنده اظهار نظر كاملاً درستي است. اگر شما هم رجوع و به دنبال كتاب يا مجموعه مقاله‌اي در اين مورد، كه همان «تأتر تلويزيوني» يا «نمايش‌هاي تلويزيوني» است؛ باشيد به تحقيق منسجم و درست و به درد خوري نخواهيد رسيد. پس همين اثر نوشته شده را تيري فرض مي‌كنيم در تاريكي كه البته بسيار هم خوب به هدف نشسته و به نظر من اثري است كامل و در خور و تا اندازه‌ي بسياري گويا. پس اگر به دنبال بررسي سيري هستيد از تحول تأتر تلويزيوني در ايران و همچنين پژوهشي كه بحث‌هاي متعدد دارد در مورد اين گونه‌ي تلويزيوني و همچنين يك سري مطالب تحقيق شده در باب تاريخچه‌ي تلويزيون و تأتر تلويزيوني در ايران، اين كتاب، كتابِ كاملاً مناسبي است. در پايان با آوردن فهرست كتاب؛ بحث را كوتاه مي‌كنم، كه فهرست؛ خود نشان دهنده‌ي گستره‌ي تحقيقاتِ خوب و نو و تازه‌اي است كه در اين كتاب صورت گرفته است.
پيشگفتار
مقدمه
1- تلويزيون و كاركردهاي آن
درباره درام و تلويزيون
تلويزيون و نظر عامه
تلويزيون و نظر خواص
اهميت تلويزيون
ديدگاه‌هاي معرفت شناسانه تلويزيوني و تلويزيون ما
2- نگاهي به تاريخچۀ تلويزيون و تأتر تلويزيوني
پيدايش تلويزيون
پيدايش تأتر تلويزيوني
تاثيرات متقابل سينما و تأتر و انعكاس آن در تلويزيون
تاريخچۀ تلويزيون و تأتر تلويزيوني در ايران
3- تأتر تلويزيوني چيست؟
تعريفي اوليه از تأتر تلويزيوني
گونه‌هاي تأتر تلويزيوني
زبان تلويزيون و ويژگي‌هاي تأتر تلويزيوني
نقش و كاركرد عناصر فني در تأتر تلويزيوني
تطور نقش در رسانه‌ها (يك نقش و چندين نقاش)
4- تئاتر تلويزيوني ايران و شرايط سياسي – اجتماعي
دورۀ اول (بهمن 1357 تا مهر 1359 ؛ دوران پيش از جنگ)
دورۀ دوم (1360 تا 1367 ؛ دوران جنگ)
دورۀ سوم (1367 تا 1376 ؛ دوران پس از جنگ)
دورۀ چهارم ( 1376 تا 1380 ؛ دوران اخير)
5- عوامل و ايده‌هاي تأتيرگذار بر تأتر تلويزيوني ايران
سياست‌ها و اهداف تعريف شدۀ تلويزيون
تاثير مناسبات عوامل توليد بر توليد تأتر تلويزيوني ايران
تاثيرات ناشي از روابط سيما با نهادهاي توليدكنندۀ تأتر
تاثير مقررات سازماني و مراكز تصميم گيري
تاثير مخاطب و تأتر تلويزيوني ايران
نتيجه
فهرست منابع
اسفندیار درب کوشکی

۱۳۸۸ اسفند ۲۸, جمعه

تعزیه، یک سوگواره ی نمایشی (معرفی کتاب)


عنوان: تعزیه در ایران
نویسنده: صادق همایونی
ناشر: شیراز – انتشارات نوید شیراز
چاپ دوم 1380
شمارگان: 3000 جلد
تعداد صفحات: 1020 صفحه
سوگ و سوگواره در ایران سابقه ی فراوانی دارد؛ معروف ترین سوگ ایرانیان، «سوگ سیاوش» بود. رد این سوگ در تواریخ کهن به خوبی دیده می شود. برای نمونه ، «تاریخ بخارا» از مراسم و آداب این سوگواره در «بخارا» سخن می گوید. در واقع شاید بتواند تعزیه و شبیه خوانی را دنباله و ادامه ی این سوگ کهن ایرانیان دانست. کتاب «تعزیه در ایران»، پس از نقل قسمتی از «تاریخ طبری» درباره ی شهادت «امام حسین»، خاطره ای از نویسنده - «صادق همایونی» - و پیشگفتار مولف در 6 بخش اصلی و شمار بسیاری زیر بخش های فرعی به بررسی تعزیه و پیشینه ی آن در ایران می پردازد؛ که عناوین بخش های اصلی کتاب به ترتیب عبارتند از:
بخش اول – تعزیه و تاریخ
بخش دوم – سخنانی چند پیرامون تعزیه
بخش سوم – بررسی تعزیه ها
بخش چهارم – تعزیه ها و ترتیب و وسایل آنها
بخش پنجم – چند تعزیه
بخش ششم – تعزیه قاسم
و پس از این 6 بخش اصلی، فهرست ها و پیوست های کتاب آمده است.
بخش اول، با بررسی منابع و نوشته های کهن به سابقه ی نمایش ، به ویژه سوگواره ها در ایران باستان می پردازد که از میان این نوشته های کهن می توان به «تاریخ بخارا» نوشته ی «نرشخی» و «تاریخ هرودوت» نام برد. سپس در همین بخش است که نویسنده ریشه های اولیه ی تعزیه در «ایران» از دوره دیلمیان به بعد را دنبال می کند. و همچنین به تحول و سیر تکامل تعزیه می پردازد. و نگاهی هم دارد به تاریخچه ی نمایش های مذهبی در «اروپا». و پس از آن نظر فقها راجع به تعزیه را بیان کرده و به معرفی تکیه دولت پرداخته و تعزیه را در کشورهای همسایه ی کشورمان دنبال می کند. در بخش دوم، نویسنده به بررسی عناصر تشکیل دهنده تعزیه اقدام می کند و ویژگی های تعزیه های «ایرانی» را یک به یک بر می شمارد. پس از آن در بخش سوم، نگاهی دارد به دیدگاه بیگانگان به تعزیه ی «ایرانی» و سیر مرثیه سرایی و نوحه خوانی در ایران و افزون بر این به تعزیه های مضحک هم نیم نگاهی افکنده، و مهم تر از همه فرهنگ لغات و اصطلاحات تعزیه و نام آهنگ ها و نواهای مستتر در متن نسخه های تعزیه است.
در بخش چهارم، نگارنده تعداد و اسامی تعزیه ها را بیان می کند و به وسایل اجرای آن و نسخه ها و طریقه ی خواندن تعزیه می پردازد ، و علاوه بر این محل های تعزیه خوانی مشهور و تعزیه خوانان نامی «شیراز» را نام می برد.
بخش پنجم، متن 12 تعزیه را به طور کامل آورده، که این 12 متن تعزیه به ترتیب عبارتند از:
تعزیه عباس امام
تعزیه امام رضا
تعزیه حضرت معصومه
تعزیه قانیا (شاه فرنگ)
تعزیه علی اکبر
تعزیه امام حسن
تعزیه حر
تعزیه یاقوت و زمرد
تعزیه به چاه انداختن یوسف
تعزیه بیماری حسنین (حسن و حسین)
تعزیه فضل و فتاح
تعزیه شبیخون شب عاشورا
در بخش ششم، نویسنده پس از نقل کامل «تعزیه قاسم» به تحلیل و بررسی این تعزیه و اهمیت آن پرداخته است.
در آخر باید بگویم اگر به دنبال دانستن مطالبی پیرامون تعزیه و پیشینه نمایش در ایران هستید، این متن می تواند به عنوان یکی از مراجع شما مورد توجه قرار گیرد.
اردشیر کاویانی نسب

۱۳۸۸ آذر ۲۲, یکشنبه

آغازگرانِ تأتر یا تیاتر ایرانی (معرفی کتاب تیاتر قرن سیزدهم) (معرفی کتابهای تاریخ هنر)


عنوان: تیاتر قرن سیزدهم

نویسنده: حمید امجد

ناشر: نیلا

چاپ سوم: 1387

شمارگان: 1100 نسخه

تعداد صفحات 379 صفحه

اگر قصدِ شما یافتنِ اطلاعاتی درست و تحلیلی و جامع، درباره ی تاتر ایران در قرن سیزدهم است، این کتاب می تواند، پژوهشی مناسب باشد.

نویسنده، آقای «حمید امجد» حتی در نمایشنامه هایش نیز، علاقه و داناییِ خود را به این زمینه از تاریخ نمایش ایران – پیش از این – به اثبات رسانده بود. حالا او در این مقطع، دست به کارِ تحلیل، بررسی و پژوهش شده است؛ دقیقاً از دوره ای که می شناخت و به درستی به نقطه ای که علاقه ی وی نیز به آن، پیش از این هویدا بود.

به همین دلیل به نظر من پژوهش؛ اثری از کار درآمده، پاکیزه، مرتب و تحلیل مند، که هم از تاریخ آن روز و آدم های تاتر نویسِ آن سال ها صحبت می کند، و هم بیشتر به تحلیلِ آثار، نوعِ نگرش، و تحلیل شخصیت ها و فضاهای نمایشی آنان، (نمایش نامه نویسان قرن سیزدهم) پرداخت خوبی نموده است. افرادی همچون: «میرزا فتحعلی آخوند زاده»، «میرزا آقا تبریزی»، «مرتضی قلی خان – موید الممالک- فکری ارشاد» و سرانجام؛ «احمدخان – کمال الوزاره ی – محمودی» .

در موردِ این افراد و آن چه آفریده اند، از این کتاب، بسیار آموختم. کاری است، که در این مقطع و بر رویِ این افراد یک درنگِ مناسب و حرفه ای نموده است. منتظرِ کارهای بیشتری از این دست، از آقای «امجد» بودن؛ انتظارِ دور از ذهنی نیست. آدمی است، پژوهشگر و فعال.

اسفندیار درب کوشکی